Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Марко 14:10-42
| 10. | Тогаш Јуда Искариотски, еден од дванаесетте, отиде кај првосвештениците, за да им Го предаде. |
| 11. | А тие, штом чуја, се зарадуваа и ветија да му дадат сребреници. И бараше погодно време, за да Го предаде. |
| 12. | Во првиот ден на Бесквасници, кога го колеа Пасхалното јагне, учениците Негови Му рекоа: „Каде сакаш да отидеме и да приготвиме, за да ја јадеш пасхата?” |
| 13. | И прати двајца од учениците Свои, па им рече: „Отидете в град; и ќе ве сретне еден човек, што ќе носи вода во стомна; одете по него. |
| 14. | И каде што ќе влезе тој, кажете му на домаќинот: »Учителот вели: каде е собата, во која ќе ја јадам пасхата со учениците Свои?« |
| 15. | И тој ќе ви покаже голема соба, послана, приготвена; таму згответе ни.” |
| 16. | И излегоа учениците Негови и дојдоа во градот, и најдоа како што им беше рекол, па ја приготвија пасхата. |
| 17. | А кога се стемни, Он дојде со дванаесетте. |
| 18. | И кога седеа и јадеа, Исус им рече: „Вистина ви велам: еден од вас, што јаде со Мене, ќе Ме предаде.” |
| 19. | Тие се разжалостија и почнаа еден по друг да велат: „Да не сум јас?” |
| 20. | А Он им одговори и рече: „Еден од дванаесетте е, што мака со Мене во чинијата. |
| 21. | Но Синот Човечки иде, како што е напишано за Него. Само тешко му на оној човек, преку кого Синот Човечки ќе биде предаден; подобро ќе беше за тој човек, да не беше се родил!” |
| 22. | И кога јадеа, зеде Исус леб, го благослови, го прекрши, па им даде и рече: „Примете, јадете; тоа е Моето тело.” |
| 23. | Потоа ја зеде чашата, заблагодари и им ја даде; и се напија од неа сите. |
| 24. | И им рече: „Тоа е Мојата крв на Новиот завет, која се пролива за мнозина. |
| 25. | Вистина ви велам: Јас нема да пијам веќе од лозовиот плод сe до оној ден, кога ќе пијам нов во царството Божјо.” |
| 26. | Па, откако испеаја благодарствена песна, отидоа во Елеонската Гора. |
| 27. | И им рече Исус: „Сите ќе се соблазните заради Мене во оваа ноќ; зашто е напишано: »Ќе го поразам пастирот и ќе се разбегаат овците«. |
| 28. | Но после, кога ќе воскреснам, ќе отидам во Галилеја пред вас.” |
| 29. | А Петар Му рече: „Дури и сите да се соблазнат, јас не!” |
| 30. | Му рече Исус: „Вистина, ти велам: дека уште денес, во оваа ноќ, пред да запее петел двапати, ти трипати ќе се откажеш од Мене.” |
| 31. | Но тој уште повеќе тврдеше: „Ако треба дури и да умрам со Тебе, нема да се одречам од Тебе.” И сите така рекоа. |
| 32. | Пристигнаа во пределот, по име Гетсиманија; и им рече на учениците Свои: „Седете овде, додека отидам да се помолам!” |
| 33. | И ги зеде со Себе Петра, Јакова и Јована; се замисли и почна да тагува, |
| 34. | па им рече: „Душата Ми е смртно нажалена; останете тука и бидете будни!” |
| 35. | И штом се оддалечи малку, падна на земја и се молеше, за да Го одмине оној час, ако е можно; |
| 36. | и велеше: „Ава, Оче! Сe е можно за Тебе; отклони ја од Мене оваа чаша; но не како Јас што сакам, туку како – Ти.” |
| 37. | Па дојде и ги затече да спијат, и му рече на Петра: „Симоне, спиеш ли? Не можеш ли еден час да бидеш буден? |
| 38. | Бидете будни и молете се за да не паднете во искушение: духот е бодар, но телото е слабо.” |
| 39. | И пак отиде и се помоли, изговарајќи ги истите зборови. |
| 40. | А кога се врати, ги најде пак како спијат, оти очите им беа натежнале; и не знаеја што да Му одговорат. |
| 41. | И по третпат дојде и им рече: „Спиете само и почивате! Свршено е, дојде часот; еве, се предава Синот Човечки во рацете на грешници. |
| 42. | Станете да одиме! Еве, наближи оној што Ме предава!” |
Апостол на денот: Прво соборно послание на светиот апостол Јован Богослов 3:11-20
| 11. | Оти тоа е заповедта што ја чувте од почетокот – да се сакаме еден со друг. |
| 12. | Но не како Каин, кој што беше од лукавиот и го уби брата си. А зошто го уби? Затоа што неговите дела беа лоши, а на неговиот брат – праведни. |
| 13. | Не чудете се, браќа мои, ако светот ве мрази. |
| 14. | Ние знаеме дека преминавме од смрт во живот, бидејќи ги сакаме браќата свои; оној што не го сака братот свој, тој пребива во смртта. |
| 15. | Секој, што го мрази братот свој, е човекоубиец; и познато ви е дека ниеден човекоубиец нема живот вечен, што ќе пребива во него. |
| 16. | Љубовта ја познаваме по тоа, што Он ја положи за нас душата своја; но и ние сме должни да ги полагаме душите свои за браќата. |
| 17. | А кој има световни блага, па кога ќе го види брата си во немаштина, та го затвори срцето свое од него – како тогаш ќе пребива во таков Божјата љубов? |
| 18. | Чеда мои, да не се сакаме со зборови или со јазик, туку со дела и вистина! |
| 19. | И по тоа познаваме дека сме од вистината, и пред Него ќе ги успокојуваме срцата свои; |
| 20. | бидејќи, ако срцето наше нe осуди, а колку повеќе Бог, зашто Он е поголем од нашето срце и знае сe. |
Поука на денот: Владимир Лоски
Човекот треба да живее според духот; сиот состав на човекот треба да стане ’духовен’, да го достигне ’подобието’. Всушност, духот е тој што треба да влезе во единство со крштелната благодат и тој благодатта ја воведува во срцето, кое е центар на човечката природа што треба да биде обожена. Без срцето, кое е центар на сите активности, духот е немоќен. Без духот, срцето е слепо, лишено од управување. Затоа е потребно да се најде хармоничен однос меѓу духот и срцето, за да се организира, да се гради личноста во благодатта, бидејќи патот на единството не е бесвесен процес. Тој пат претставува постојана будност на духот, непрестаен напор на волјата.