Паримија на денот: Книга пророк Исаија 3:1-14
| 1. | Ете, Господ, Господ Саваот ќе го одземе од Ерусалим и од Јуда жезалот и помошта, секоја поткрепа во леб и вода, |
| 2. | храбар водач и војник, судија и пророк, јасновидец и старец, |
| 3. | петдесетник и големец, советник, мудар уметник и вешт гатач. |
| 4. | Ќе им дадам момчиња за началници, и деца ќе владеат над нив. |
| 5. | А во народот еден ќе угнетува друг, и секој својот ближен; момче бесрамно ќе се прави голем пред старец и простак – пред големец. |
| 6. | Тогаш човек ќе се фати за братот свој, во челадта на татка си свој и ќе рече: „Ти имаш облека, биди ми водач, и овие урнатини нека бидат под твоја рака.” |
| 7. | А тој со клетва ќе рече: „Не можам да ги излекувам раните на народот; и во мојата куќа нема ни леб, ни облека: не правете ме водач на народот.” |
| 8. | Така пропаднал Ерусалим, и падна Јуда, зашто јазикот нивни и делата нивни се против Господа, навредливи пред очите на Неговата слава. |
| 9. | Изразот на лицето нивно сведочи против нив, а за гревот свој тие кажуваат отворено, како содомците, не кријат: тешко на душата нивна! Сами на себеси навлекуваат зло. |
| 10. | Кажете му на праведникот: „Блазе му, зашто тој ќе ги јаде плодовите на делата свои; |
| 11. | а на беззаконикот – тешко нему, оти ќе има отплата за делата на рацете свои. |
| 12. | Притеснители на Мојот народ се децата, и жени владеат над него. Народе Мој, твоите водачи те доведуваат до заблуда и го растуриле патот, по кој одиш.” |
| 13. | Се крена Господ на суд – и стои, за да им суди на народите. |
| 14. | Господ влегува во суд со старешините на Својот народ и со неговите кнезови: вие го опустошивте лозјето; ограбеното од сиромасите е во вашите куќи. |
Паримија на денот: Прва книга Мојсеева (Битие) 2:20-25;3:1-20
| 20. | И им даде човекот имиња на сиот добиток, и на птиците небески, и на сите ѕверови полски; но за човекот не се најде помошник, сличен на него. |
| 21. | Затоа Господ му прати на човекот тврд сон; па кога заспа, му зеде едно ребро, и местото го пополни со плот. |
| 22. | И Господ Бог создаде жена од реброто, што го зеде од човекот, и ја доведе кај човекот. |
| 23. | А човекот рече: „Еве сега коска од моите коски, и плот од мојата плот. Нека ? биде името жена, зашто е земена од мажот!” |
| 24. | Затоа ќе го остави човекот таткото свој и мајката своја и ќе се прилепи кон жената своја; и обата ќе бидат едно тело. |
| 25. | И беа обајцата голи, Адам и жена му, и не им беше срам. |
| 1. | Но змијата беше полукава од сите ѕверови полски, што ги создаде Господ Бог; па ? рече на жената: „Вистина ли е дека Бог рекол да не јадете од ниедно дрво во рајот?” |
| 2. | А жената ? рече на змијата: „Ние јадеме род од секое дрво во рајот; |
| 3. | – само од родот на она дрво среде рајот, – рече Бог, – не јадете и не се допирајте до него, за да не умрете!” |
| 4. | Тогаш змијата ? рече на жената: „Не, вие нема да умрете! |
| 5. | Бог знае оти оној ден кога ќе вкусите од него, ќе ви се отворат очите, па ќе станете како богови и ќе знаете што е добро, а што зло.” |
| 6. | И жената, гледајќи дека родот на дрвото е добар за јадење, и убав за гледање, и дека дрвото е пожелно поради знаењето, набра род од него и јаде, па му даде и на мажот свој, та и тој вкуси. |
| 7. | Тогаш им се отворија очите на обајцата, и увидоа дека се голи; па исплетоа лисја од смокви и си направија опашала. |
| 8. | И го чуја гласот на Господа Бога, кога Он одеше низ рајот во приквечерината; и се сокрија Адам и жена му. |
| 9. | Но Господ Бог го повика Адама и му реча: „Адаме, каде си”? |
| 10. | А тој одговори: „Го чув гласот Твој во рајот кога врвеше, па се уплашив, оти сум гол, и се сокрив.” |
| 11. | И Господ рече: „Кој ти кажа дека си гол? Да не си јал од она дрво, од кое ти забранив да јадеш?” |
| 12. | Адам, пак, рече: „Жената, која ми ја даде Ти, таа ми даде од дрвото, и јас јадев.” |
| 13. | Тогаш Господ Бог ? рече на жената: „Зошто го направи тоа?” Жената одговори: „Змијата ме измами, и јас јадев.” |
| 14. | На змијата, пак, ? рече Господ Бог: „Затоа што си го направила тоа, проклета да си меѓу сите животни и сите ѕверови полски; помешечки ќе се влечеш и прав ќе јадеш сe до крајот на својот живот! |
| 15. | И ставам непријателство меѓу тебе и жената и меѓу родот твој и породот нејзин. Он ќе ти ја гази главата, а ти ќе го каснуваш во петата.” |
| 16. | А на жената ? рече: „Ќе ти ги умножам и преумножам маките кога си бремена; со болки ќе раѓаш деца, и ќе бидеш под власта на мажот свој, и тој ќе ти биде господар!” |
| 17. | Па потоа му рече на Адама: „Бидејќи ја послуша жената и вкуси од дрвото, од кое ти забранив и реков: – не јади од него – затоа земјата нека биде проклета поради тебе; со мака ќе се храниш од неа сe до крајот на својот живот; |
| 18. | трње и троскот ќе ти раѓа; и ти ќе јадеш трева полска. |
| 19. | Со пот од лицето свое ќе јадеш леб, сe дури не се вратиш во земјата, од која си земен; зашто си земја, и во земја ќе се вратиш!” |
| 20. | И ја нарече Адам жената своја Ева, бидејќи таа стана мајка на сите живи. |
Паримија на денот: Книга Мудри Соломонови изреки 3:19-34
| 19. | Господ со премудроста ја основа земјата, со разум ги утврди небесата; |
| 20. | преку Неговата премудрост се отворија бездните, и облаците оросија со роса. |
| 21. | Синко, не ги испуштај од предвид овие, работи; запази ја мудроста и разумот; |
| 22. | тие ќе бидат живот за душата твоја и украс на вратот твој; ќе бидат изцеление за твоето тело и лек за твоите коски. |
| 23. | Тогаш ќе одиш без опасност по патот свој, и ногата твоја нема да се сопне. |
| 24. | Коге ќе легнеш да спиеш, нема да се плашиш, и кога ќе заспиеш, сонот ќе ти биде пријатен. |
| 25. | Нема да се исплашиш од ненадеен страв, ниту од напад, кој доаѓа од безбожниците, |
| 26. | бидејќи Господ ќе биде на сите твои патишта и ќе ја запази ногата твоја од препнување. |
| 27. | Не откажувај да му направиш добро на оној, кој има потреба, кога раката твоја има сила да му помогне. |
| 28. | Не му вели на пријателот свој: „Оди си и дојди пак; утре ќе ти дадам” кога си во состојба да му помогнеш, зашто не знаеш што ќе роди утрешниот ден. |
| 29. | Не крои зло против ближниот свој, кој е придојден и кој со доверба живее при тебе. |
| 30. | Не се карај со човек без причина, кога не ти направил никакво зло. |
| 31. | не завидувај му на човек што постапува насилно, и не избирај ни – еден од патиштата негови, |
| 32. | зашто на Господа му е одвратен безбожникот, а близок е со праведникот. |
| 33. | Проклетството Господово е врз домот на нечесниот, а живеалиштето на праведникот Бог го благословува. |
| 34. | Над оние што се подигруваат, Он се потсмева, а на смирените им дава благодат. |
Поука на денот: Старец Јосиф Спилеот
Послушанието во себе содржи с?. Христос во секој миг ќе ти плете венци. Но, за да се развива внатрешниот човек, за да се смират страстите и за да се расцвета плодот на твоите добри дела, потребно е с? да прати постојана и непрестајна умна молитва. Кога работиш, со усните или со умот непрестајно кажувај ја молитвата. Кога непрестајно ќе ја изговараш со усните, умот ќе се навикне да ја изговара со внатрешното слово. Потоа, пак, умот ќе ја спушти во срцето, а тоа што понатаму се случува е напор и дело на трезвеноумието: тоа значи дека умот со присилба се задржува таму чист и без облик, внимавајќи единствено на кружното движење на молитвата внатре во срцето преку вдишувањето и издишувањето. Бидејќи умот не успева да вообличи ниту една помисла на расеаност, со текот на времето се очистува со благодатта на молитвата. Повеќе не наоѓа задоволство во злите сеќавања и не сака да остане потполно беспослен. Напротив, целиот е разгорен од сеќавањето на Божественото Име и од љубовта кон Спасителот Христос.
