Паримија на денот: Книга пророк Исаија 37:33-38;38:1-6
| 33. | Поради тоа вака вели Господ за асирскиот цар: „нема да влезе тој во овој град, ниту ќе фрли таму стрела, и нема да се доближи до него со штит, ниту ќе ископа опкоп околу него; |
| 34. | по кој пат дошол, по истиот и ќе се врати, но во тој град нема да влезе, вели Господ. |
| 35. | Јас ќе го бранам овој град, за да го спасам поради Себе и заради Мојот слуга Давида.” |
| 36. | Тогаш излезе ангел Господов и погуби во асирскиот логор сто и осумдесет и пет илјади души. Утредента станаа, и, ете, насекаде имаше само мртви тела. |
| 37. | И отстапи Сенахирим, царот асирски, та си отиде, се врати и живееше во Ниневија. |
| 38. | И кога се клањаше во домот на својот бог Нимрох, синовите негови Адрамелех и Сарасар го убија со меч, а самите избегаа во Араратската земја. И место него стана цар синот негов Асардан. |
| 1. | Во тие дни Езекија се разболе смртно. И дојде кај него пророкот Исаија, синот Амосов, и му рече: „Вака вели Господ: направи завет за домот свој, зашто ќе умреш, нема да оздравиш.” |
| 2. | Тогаш Езекија се сврте со лицето кон ѕидот и се помоли на Господа велејќи: |
| 3. | „О, Господи! Сети се, дека јас одев пред Твоето лице верно и со предано срце кон Тебе и вршев она што беше угодно пред Твоите очи.” И силно заплака Езекија. |
| 4. | И дојде словото Господово кон Исаија и му беше речено: |
| 5. | „Оди, кажи му на Езекија: вака вели Господ, Бог на татка ти Давида: ја чув твојата молитва, ги видов твоите солзи, и ете, додавам кон твоите дни уште петнаесет години, |
| 6. | ќе те спасам тебе и овој град од раката на царот асирски. Да, ќе го зачувам тој град. |
Паримија на денот: Прва книга Мојсеева (Битие) 13:12-18
| 12. | Аврам се насели во земјата Хананска, а Лот се настани меѓу градовите на околината, преместувајќе се сe до Содом. |
| 13. | Луѓето, пак, во Содом беа лоши, и многу грешни пред Бога. |
| 14. | И му рече Бог на Аврама, откако Лот се оддели од него: „Крени ги сега очите свои, па погледни од местото, каде што си, на север и на југ, на исток и на запад, |
| 15. | зашто целата земја, што ја гледаш, ќе ти ја дадам тебе и на потомството твое довека; |
| 16. | ќе го умножам потомството твое да биде колку што е песокта на земјата; ако некој може да ја изброи песокта на земјата, тоа ќе може да го изброи и потомството твое. |
| 17. | Стани и изоди ја оваа земја во должина и во широчина, зашто ќе ти ја дадам тебе и на потомството твое довека.” |
| 18. | И Аврам ги крена шаторите свои, и отиде да се насели кај дабот Мамре, што беше во Хеврон, и таму Му направи жртвеник на Господа. |
Паримија на денот: Книга Мудри Соломонови изреки 14:27-35;15:1-4
| 27. | Стравот Господов е извор на животот, извор што оддалечува од мрежите на смртта. |
| 28. | Во многуброен народ е величието на царот, а кога нема народ – пропаст е за господарот. |
| 29. | Кај трпеливиот човек разум има многу, а лутиот полн е со глупости. |
| 30. | Кроткото срце е живот за телото, а зависта е гнилеж за коските. |
| 31. | Кој притеснува сиромав, го навредува неговиот Создател, а кој Го почитува Создателот, му прави добро на оној што е во нужда. |
| 32. | За своето зло нечесниот ќе биде отфрлен, а праведниот и при смртта ќе има надеж. |
| 33. | Мудроста почива во срцето на разумниот, а во срцето на безумниот не се јавува. |
| 34. | Правдата подига народ, а беззаконието ги срамоти племињата. |
| 35. | На царот мил му е разумниот слуга, а се разгневува против оној, кој го посрамува. |
| 1. | Гневот и разумни погубува. Кроткиот одговор гневот го ублажува, а навредлив збор јарост предизвикува. |
| 2. | На мудрите јазикот добри знаења искажува, а на безумните устата глупост им објавува. |
| 3. | Очите Господови се на секое место: тие ги гледаат лошите и добрите. |
| 4. | Кроток јазик е дрво на животот, кој го запазува – ќе се исполни со дух. |
Поука на денот: Старец Софрониј Сахаров
Кога сме собрани сите заедно, должни сме да бидеме како еден човек, според образот на Троичниот Бог, Кој е само Еден Бог! Ова не можеме да го постигнеме освен преку восприемањето на Светиот Дух во себе. Доколку имаме внатрешно безредие на нашите лоши помисли, напорите ќе ни бидат безуспешни. Како да се здобиеме со оваа благодат? Како да живееме, та Бог и Неговиот Свет Дух да се вселат во нас? Треба да бидеме послушни! Само ако постојано внимаваме на нашиот брат, успеваме да создадеме во нас еден вид ‘радар’, за да го почувствуваме она што другите го мислат, нивната волја и духовната состојба. Наспроти тоа, без послушание, особено, ако прво го бараме нашиот спокој, ќе бидеме одделени од другите и ќе бидеме несложни.
