Евангелие на празник: Свето евангелие според светиот апостол Матеј 20:1-16
| 1. | Зашто царството небесно прилега на домаќин, кој излегол наутро рано да најми работници за своето лозје. |
| 2. | Па, штом се погоди со работниците по динариј на ден, ги прати во лозјето свое. |
| 3. | Потоа, кога излезе околу третиот час и виде други како стојат на пазариштето без работа, |
| 4. | им рече: »Одете и вие во моето лозје, па што е право, ќе ви дадам.« И тие отидоа. |
| 5. | Пак излезе околу шестиот и деветтиот час и направи исто. |
| 6. | А околу единаесеттиот час одново излезе и најде други, како стојат без работа, и им рече: »Зошто стоите тука цел ден без работа?« |
| 7. | Тие му одговорија: »Никој не нe повика.« А тој им рече: »Одете во моето лозје и, што е право, ќе добиете.« |
| 8. | А кога се стемни, господарот на лозјето му рече на својот настојник: »Повикај ги работниците и плати им, почнувајќи од последните па до првите.« |
| 9. | И дојдените околу единаесеттиот час добија по динариј. |
| 10. | А кога дојдоа првите, помислија дека ќе примат повеќе; но и тие добија по динариј; |
| 11. | и штом добија, негодуваа против господарот |
| 12. | и велеа: »Оние последните работеа еден час, а ти ги изедначи со нас, што ја претрпевме тегобата на денот и жегата.« |
| 13. | А тој им одговори и му рече на еден од нив: »Пријателе, не те онеправдувам: нели се погоди со мене за динариј? |
| 14. | Земи си го своето и оди си; и на овој, последниов сакам да му дадам колку и на тебе; |
| 15. | зар немам право да чинам со своето, што сакам? Или ти е окото завидливо, оти сум добар?« |
| 16. | Така ќе бидат последните први, а првите – последни; зашто мнозина се повикани, а малцина избрани.” |
Евангелие на денот: Свето евангелие според светиот апостол Марко 9:17-31
| 17. | Тогаш еден од народот одговори и рече: „Учителе, го доведов при Тебе сина ми, во кого има нем дух; |
| 18. | и секогаш, каде и да го фати, го кутнува, и тој се запенува, и крцка со забите, и се здрвува. И им кажав на учениците Твои да го изгонат, но тие не можеа.” |
| 19. | А Исус одговори и рече: „О, роде неверен, до кога ќе бидам со вас? До кога ќе ве трпам? Доведете го при Мене!” |
| 20. | И кога го доведоа кај Него – штом го виде, веднаш духот го стресе; и тој падна наземи и се валкаше запенет. |
| 21. | Го праша Исус татка му: „Колку време има откако станува тоа со него?” Тој одговори: „Од детинство; |
| 22. | и многупати духот го фрлал во оган, и во вода, за да го погуби; но, ако можеш, смили се над нас и помогни ни!” |
| 23. | А Исус му рече: „Ако можеш да поверуваш? Сe е можно за оној што верува!” |
| 24. | И одеднаш таткото на момчето извика и со солзи рече: „Верувам, Господи, помогни му на моето неверие!” |
| 25. | А Исус, штом виде дека се собра многу народ, му забрани на нечистиот дух и му рече „Дух нем и глув, Јас ти заповедам: излези од него, и не влегувај веќе во него!” |
| 26. | И кога извика, силно го стресе и излезе; а момчето беше како мртво – така што мнозина велеа дека умрело. |
| 27. | Исус, пак, откако го фати за рака, го исправи; и тоа стана. |
| 28. | И кога влезе Исус во една куќа, учениците Негови Го прашаа насамо: „Зошто ние не можевме да го истераме?” |
| 29. | Им одговори: „Тој род си ништо не може да се истера, освен со молитва и пост.” |
| 30. | И кога излегоа оттаму, минеа преку Галилеја; и Он не сакаше некој да разбере. |
| 31. | Оти ги учеше учениците Свои и им велеше дека Синот Човечки ќе биде предаден во човечки раце, и ќе Го убијат, и на третиот ден по убивањето ќе воскресне. |
Апостол на празник: Послание на светиот апостол Павле до Евреите 12:1-10
| 1. | Затоа и ние, имајќи толку многу сведоци, да отфрлиме од себеси секакво бреме и грев, што лесно нe окружува, и со трпеливост да побрзаме кон претстојната борба, |
| 2. | имајќи Го пред очи Началникот и Завршителот на верата – Исуса, Кој, поради Неговата идна радост претрпе крст, откако го презре срамот, и седна од десната страна на престолот Божји. |
| 3. | Помислете, пак, на Оној, Којод грешниците претрпе над Себеси таква поруга, та да не ви дотегне, и да не опаднете духом! |
| 4. | Во борбата против гревот уште не сте се противеле до крв, |
| 5. | и сте ја заборавиле утехата, која вам, како на синови, ви зборува: „Сине мој, не презирај ја казната од Господа и не опаѓај со духот, кога те изобличува, |
| 6. | зашто Господ го казнува оној, кого што го сака; го бичува секој син, кого што го прима”. |
| 7. | Ако трпите казна, Бог со вас постапува како со синови. Зашто кој е тој син, кого што таткото не го казнува? |
| 8. | Ако, пак останете без казна, во која сите станаа соучесници, тогаш сте деца незаконски, а не синови. |
| 9. | Ако се плашиме од нашите татковци, кога нe казнуваат, тогаш колку повеќе треба да Му се покориме на Отецот на духовите, па да бидеме живи? |
| 10. | Зашто тие нe казнуваа за малку денови, според тоа како им беше угодно; а Он – за полза, та да учествуваме во Неговата светост. |
Апостол на денот: Послание на светиот апостол Павле до Евреите 6:13-20
| 13. | Бог, кога му ветуваше на Авраама, бидејќи немаше ништо поголемо, во што би се заколнал, се заколна во Себеси, |
| 14. | велејќи: „Навистина ќе те благословам и преблагословам, ќе те размножам и преумножам”, |
| 15. | и така, со долго трпение, тој го доби ветеното. |
| 16. | Луѓето, пак, се колнат во погорно од себеси, и клетвата како потврда на секоја нивна препирка тура крај. |
| 17. | Затоа Бог, кога на наследниците на ветувањето сакаше нарочно да им ја покаже Својата неизменлива волја, посведочи со клетва, |
| 18. | та преку две неизменливи работи, во кои не е можно Бог да излаже, да имаме голема утеха и ние, кои што прибегнуваме да се прифатиме за надежта, што ни е дадена, |
| 19. | а која е за нашата душа цврст и сигурен ленгер, и кој влегува дури зад завесата, |
| 20. | каде што Исус за нас влезе најнапред, откако стана вечен Првосвештеник по чинот Мелхиседеков. |
Поука на денот: Свети Јован Лествичник
Според природата, молитвата е сопостоење и единство на човекот со Бога. Според дејството, таа е одржување на вселената, помирување со Бога, мајка на солзите и нивна ќерка истовремено, смилостивување за гревовите, мост со којшто се преминуваат искушенијата, панцир кој штити од секоја мака, разбивање на демонските напади, служба на ангелите, храна на сите бестелесни, идно радување, бесконечен подвиг, извор на добродетели, причинител на благодатните дарови, невидливо напредување, храна за душата, просветлување на умот, секира за очајанието, потврда на надежта, ослободување од тагата, богатство на монахот, ризница на тихувателот, смалување на гневот, огледало на духовниот напредок, показател на духовната мера, откривач на духовната состојба, претскажувач на идните добра, предзнак на вечната слава. За оној којшто вистински се моли молитвата е суд Господов, судење пред престолот Негов пред Страшниот Суд.
